Sadık, neredesin? Gazeteyi aradım yoksun. Lokali aradım yoksun.
İnsan bir haber verir. Geç geleceğim der. ona göre...
- Merak mı ettin? - Ettim tabii. Ortalık karmakarışık.
Bilmiyorsun sanki.
İçmişsin.
Evet, ama azıcık. Gazeteden arkadaşlar ısrar ettiler...
Sadık, bak bu günlerde dikkat et kendine eli kulağında işte, bugün yarın yoldadır.
Özür dilerim hayatım, haklısın. Yazımı koymadılar...
...ona canım sıkıldı biraz. - Ben de baktım bugün yoktu yazı.
Yeni yazı işleri müdürü. Korkusundan.
- Boşver. Rakı var mı? - Yok.
Neden?
Hepsini ben içtim. Malum iki canlıyım ya bana mısın demiyor koca şişe.
- Sadık bak kızıyoruz ha! - Tamam tamam.
Of çok sıcak.
- Canavar nasıl? - İyi.
Bugün bir kasıldım, hah dedim geliyor, niyetlendi bu.
- Sadık canavar deme şuna. Ya kız olursa? - Olsun...
Gelsin artık.
Yarın gidip öğlen yatırırız hastaneye.
Gelsin gelsin de bu akşam değil. Sarhoş sarhoş mu alacaksın onu kucağına?
Vallahi vermem. Düşürürsün sen çocuğu beyin üstü.
Düşürmem. Üç tane kahve içerim üstüste, düşürmem onu.
Babasının güzelidir o.
Hadi prova. Al yastığı.
Sırtından değil, daha ense kökünden. Baş aşağıya düşmeyecek. Dur!
Sadık, Sadık geliyor.
- Şimdi mi? - Geliyor! Çabuk taksi bul Sadık. Erken geliyor.
Tamam. Tamam.
Cüzdanımı alsam yeter.
Allah kahretsin.
Tamam, şimdi taksi buluruz. Hastane beş dakika uzaklıkta.
Beş dakika deme Sadık doğurasım geliyor.
- Hilmi abi, Aysun doğum yapıyor. - Hilmi abiyi ne yapacaksın. Yürü!
- Tamam, derin derin nefes al. - Nefes al deme Sadık.
Şimdi bir taksi buluruz.
Taksi yok mu? Yardım edin!
Koca anayoldan bir araba geçmez mi ulan!
Allah kahretsin!
Neredesiniz hepiniz be! Geberdiniz mi?
Sadık çok kötüyüm. Sadık yürüyemiyorum.
Gel.
Sık dişini. Sık dişini.
Uzan.
Uzan. Uzan.
Sadık suyum geliyor. Sadık, Sadık bir şeyler yap. Sadık.
Yardım edin!
Hemşerim ne oldu? Kaza mı?
Karım öldü. Bebek doğdu.
Çok kan aktı.
Kimse yoktu. Kimse yardım etmedi.
Cankurtaran çağıracağım.
Herkes nerede?
Darbe oldu!
Subscene.com Sponge123456!
>- Açılmadı daha. Kurcalama!
Kudurgan, gene ne zıplıyorsun deli deli? Hadi gel bakalım ekmeğini ye, gel!
- Zıplamıyorum. Kontrol ediyorum. - Ne sebepten?
Cüceleri yakalamak için o sebepten. Ben arkamı dönünce canlanıp fırlıyorlar kitaptan.
Ne cücesi be, sen kendini sandın herhâlde. Senden başka cüce var mı burada?
Var, sen görmüyorsun saklanıyorlar.
Gulliver'deki birde Alice'deki cüceler.
Alice büyüyünce öbürleri cüce kalıyor ya.
Hangi Aliş? Hani, senin gözünün üstüne şişeyle vuran o çocuk mu?
O Ali. Hem vuramamıştı ki. Bu Alice kitaptaki kız, sen bilmiyorsun.
Ee, iyi bakalım hadi.
Yemeğini ye.
- Fatma anne? - Fatma annesi kurban.
Dün babam karne parası vermişti. Red Kit alsak ya gazeteciden.
Orada da Joe Dalton var, küçük Joe...
Baban gelsin gidersiniz.
Geldin mi Sadık.
- Nasılsın Fatma abla? - İyi.
- Uyumuş mu bu? - Vallahi görmemişim.
Öğlen ayran içmişti. Vay vay, terlemiş. Patlıcan, biber kızartayım dedim.
Seversin sen. Aman yaz gibisi yok.
Yemesi içmesi en kolay zaman. Birde karpuz kestin mi ooh.
- Anneannesi geldi mi Deniz'in? - Aman geldi. Şeytan görsün yüzünü!
- Bir afra bir tafra gene, gitti. - Kavga mı ettiniz?
Aman ne kavga edecekmişim onunla ben!
Döndürdü dolandırdı aynı lafları etti durdu.
Yok Deniz'i görünce kızı aklına geliyormuş da...
...yok evlenmeseymişsiniz de bilmem ne.
Yalan dolan. Uğraşamam demiyor da.
Kim gidecek gezmelere tozlamalara. Gene Bodrum'a gidiyorlarmış.
Deniz de beraber gelsinmiş.
Yarım ağız, öyle.
Ha birde yarım kilo kıyma getirmiş, çocuk köfte yesinmiş, bak!
Dedim, babası onun her bir şeyini tamam ediyor...
...kuş sütünü eksik etmiyor. Öyle köfteyle ciğerle olacak şey mi o?
İyi demiş miyim? Birde karne hediyesi gömlek almış, aha çocuğun dizlerine geliyor.
İyi dedim, giyer üç sene sonra.
Sen de az değilsin ha. Deniz ne yaptı?
"Alice'nin Hazineleri" mi öyle bir kitap okumuş. Onu anlattı durdu.
Birde Küçük Joe kitabı alacakmış. Karne parasıyla.
Derdi gücü okumak. Aman hiçbir eziyeti yok benim kuzumun.
Ne oldu? Ne dediler?
Fatma abla, biz gidiyoruz. Konuştuğumuz gibi.
Unutma...
Durum, zor.
Bizi böyle edenlerin Allah cezasını versin.
Tamam Fatma abla.
>- Ben kızartmayı yapayım.
Buraya birikmiş paran vardı iki aylık, onu koydum.
İstemem onu ben. Bugüne kadar verdiklerine sayarım.
Fatma abla al bunu.
Ara sıra belki gelirsiniz. Evin tozunu falan alırım.
- Gelirsiniz değil mi? - Fatma abla dönmeyeceğiz bir daha.
>- Kızartmayı yapayım ben.
[RAY SESLERİ]
Genç, günaydın. Uyumuşum ben be.
Sabah çok erken kalktık ya ondan.
Baba, bu tren kaç yapıyordur? 100 mü?
O kadar yapmaz.
Arabaları geçemez o zaman, değil mi? Ama yine de hızlı.
Uyanınca direkleri saydım, ama 80'e kadar.
Sonra bir hızlandık, ben böyle böyle, hepsini şaşırdım.
- Keşke tabancamız da olsaydı. - Neden o?
Apaçiler treni soyarsa diye. Ağaç kütüğü...
...deviriyorlar ya. Tren duruyor o zaman. Herkesin de altınlarını çalıyorlar.
Bizim altınlarımız olmadığına göre mesele yok demektir, değil mi Denizciğim?
Sen de hiç heyecanlı değilsin.
Al bakalım.
Ben zamanında çok heyecanlıydım Denizciğim. Ama artık kaldıramıyorum.
- Dedim sana Apaçiler! Soygun var! - Kapıdan fazla uzaklaşma.
Kahraman kovboy Deniz silahlarını doğrulttu.
Treni soymaya gelen Apaçiler gafil avlanmıştı.
Korkuyla ellerini havaya kaldırıp teslim oldular.
Kahraman kovboy Deniz'e kimse karşı koyamazdı çünkü.
Polisler gelmiş.
>- İyi yolculuklar. Kimlik kontrol.
Yakışıklı kim? Oğlunuz mu?
Hayırlı yolculuklar.
Şimdi Deniz Bey, konuştuklarımızı bir kez daha hatırlayalım mı?
- Unutmadım ki! - Neler konuştuk, say o zaman.
Eve gidince çok soru sormayacağım. Uslu duracağım.
Eğer siz kavga ederseniz üzülmeyeceğim. Çünkü dede biraz değişik birisi.
Herkes çok kalabalık. Çok büyük bir aile.
Bizim ailemiz ama onların problemleri var, kendilerinin de.
- Kendi aralarında da. - Evet.
Amcama neden böylesin diye sormayacağım, çünkü amcam...
...yani senin abin, hepimiz gibi değil.
Biraz yavaş anlıyor her şeyi. Ama çok iyi birisi.
Çocuklarla kavga etmeyeceğim.
Dedeme o beni sevene kadar "dede" demeyeceğim.
Belki baştan beni sevmez. Buna üzülmeyeceğim.
Ama sonra severse ona "dede" diyebilirim.
Biz niye dedemlere gidiyoruz baba?
Çok soru soruyorsun Deniz.
Sen beni sevmiyorsun artık.
- Ne? - Hiç.
- Baba, elimi sıkıyorsun. - Öyle mi yaptım?
Affedersin oğlum.
Dur Deniz! Deniz dur!
Evde yoklar. Bahçeye gitmişlerse...
- Gelirler o zaman birazdan. - Öyle mi diyorsun?
Sen nereden biliyorsun? Her şeyi bilmek zorunda mısın?
Selam Kahraman!
Sen benim dedem misin?
Sadık, oğlum!
Ana, küçük ağam hangi rüzgar attı seni buraya?
İbrahim! Çeneyi bırak da atı al!
Haber verseydiniz keşke.
Ah yavrum! Hatırladın mı beni? Ben babaannen.
Sakine ne kadar büyümüş, değil mi?
Kaç yaşında oldun sen? Sadık.
Sadık nereye gidiyorsun?
- Sadık, nereye gidiyorsun? - Bırak gitsin deyüz!
Hele bir git peşinden, bak bakalım girebiliyor musunuz ikiniz de bu eve!
Baba, nereye gidiyorsun?
İyi madem, bu sefer ben de geliyorum.
And olsun ki gelirim Sadık!
Sakine kız bavulu hazırla!
Bir kere gittin sen buradan Sadık, bir kere. Bir daha olmayacak.
Nah şuraya yere yatarım, beni çiğner öyle gidersin bu sefer.
İlkinde sesim çıkmadı, ama bu sefer yatırır döverim seni!
Hiçbir yere gitmiyorsun!
Gelin.
Deniz hadi, gel gel.
Geç önüme. Çıkalım merdivenleri.
>- Beğendin mi sen bizim evi?
>- Git git.
>- Aha, oradaki kapı işte.
Küçük Deniz ve babası, korkunç büyücünün lanetlediği ormandaki kapıdan geçmek zorundaydılar.
Yol boyunca kötü büyücünün zebanileri Deniz'i babasından çalmak...
...ve lanetli kuyuya atmak istediler.
Deniz bunu anladı ve hiç korkmadı.
Çünkü kahraman babası onun yanındaydı.
Hadi, yorgunsunuzdur siz. Soyunun dökünün.
Aç mısınız? Yemek yer misiniz he? Ne yapsak acaba?
Hadi ben çıkayım.
Allahım, bayramım olsun bu gün! Bayramım!
- Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Kusura bakma Sakine abla selamlaşamadık.
Olsun olsun. Kusuru mu olurmuş.
Hadi Sakine, inelim aşağıya da hindi bağı yapalım. Sadık sever.
Börülce de vardı dünden. Biz aşağıdayız siz soyunun, dökünün gelin hemem. Tamam?
Bana bak kız koşturalım da şu tavukları keselim. Suyuna da çorba yapalım toruna.
Torun diyecekmiş dillerim. Bugünleri görecekmiş gözlerim.
Babanı düşünme sen.
Üç gün surat eder, sonra şey eder...
Deli adam, ne yapacaksın.
- Halledeceğiz biz her şeyi, değil mi? - Halledeceğiz anne.
Bu fotoğrafın aynısından bizim evde de var, değil mi baba?
Bizim evimiz artık burası Denizciğim. Alışmaya çalışsan iyi olur babacığım.
Sakine tut tut. Kapat kapıyı. Kaçacak bak.
Getir getir, beyaz kızı getir.
- Tut kız! - Tutuyorum abla.
Bismillahirrahmanirrahim.
<- Mahsül 1'den Mahsül 2'ye!
Mahsül 1'den Mahsül 2'ye, duyuyor musunuz kız?
Anne sen misin? Duyuyorum. Tamam.
Gelinim, orada mısın? Salim orada mı? Tamam.
İçeride anne. Ne diyeceksen söyle ben söylerim. Tamam.
Sadık geldi kız, Sadık! Tamam.
Ney? Tamam.
Salim'i de al, çocukları da al gelin. Yemek pişiriyoruz, hadi hemen gelin. Tamam.
İyi anne, hepsini giydireyim de geleyim. Teyzeme de söyleyeyim mi? Tamam.
Ben söylerim. Hadi oyalanmayın, koşun kız koşun! Tamam.
Sen hiç yedin mi bu börülceden? Ye bakayım beğenecek misin? Hadi.
Başlayın siz. Beklemeyin onları. Anca gelirler, hadi.
- O tavuğu yemem ben. - Aa. Neden?
Sen o tavuğu kestin de ondan.
Tavuk bu çocuğum. Elbetteki kesilecek. Afiyetle de yiyeceğiz, değil mi?
- Antika çocuk bu! - Antika değilim ben.
Anne, siz bu telsizi yeni mi aldınız ya?
Evet baban aldı. Modaymış şimdi. Parasız telefon gibi konuşuyoruz.
- Deniz'e de öğretir misin onu? - Öğretmez miyim hiç.
- Çalışıyor mu o? - Çalışmaz mı hiç.
Gel göstereyim. Gel gel.
Gel gel gel. Koş koş koş.
- Kim konuşuyor bununla? - Biz konuşuyoruz. Öteki çiftliklerle.
Sen Polis misin?
Polisim tabii. Hırsızları yakalıyoruz burada.
Bak şurada power yazıyor ya...
İyi akşamlar baba.
Ben kahveye gidiyorum, Nuran!
[KAPI ÇARPMA SESİ]
Hoş bulduk baba.
Ee, olacak bu baştan. Azıcık ses etme.
Tükürükle boğarım onu ben ya, az bir durulsun ortalık.
- Hüseyin! Koşma lan. - Dede biz geldik.
- Ha yaşa.
İyi geceler baba. Kaçıyor musun sen?
Koşun hemen koşun. Topladı mı sizi o anan?
- Baba, Sadık gelmiş. - İyi bok yemiş!
Sorma Salim sen de. Ağızları köpürüyor zaten sinirden baksana ya.
Hüseyin! Atlara mı gitti o?
Gel bakayım oğlum. Koş bakayım.
Koşma demiyor muyum ben sana?
Anne, neredesiniz kız!
Gelin gelin. Ay hoş geldiniz. Yemekteyiz gelin.
Sadık gelmiş anne, Sadık gelmiş.
- Sadık! - Abilerin en güzeli!
Amanın! Bu mu bizim canavar?
Gel bakayım. Öp bakayım elimi. Amcanım ben senin. Hatırlıyorsun değil mi?
- Ama, yapma ama şimdi! - E özledi ya fakir.
Salim len, yapma bakayım. Aa, koca adam. Çocuklar var burada, ayıp.
Ne yapayım kız, duygulandım ben. Aa, yapma ama.
- Kusura bakma Sadık. Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Len, yengenim ben senin. Öp bakayım.
Hanife benim adım. Ana, fareler kemirmiş dişlerini.
Hüseyin bu, dedenin isminden hani.
- Bu Ayşegül. De bakayım. - Ayşegül. - Anam ezberlemiş.
- Amca çocuklarısınız siz. - Hadi bakalım tanışın, arkadaş olun. Görüyor musun sen?
Bu gün bayramımız olsun bizim.
Bütün evlatlarım burada. Bir tek teyzeniz eksik.
O da gelir şimdi.
İnsan duygulanıyor vallahi. Ufacıktın buradan gittiğinde.
O kadar da değil. Kocaman adamdım be abi!
Kaç sene oldu! Böyle görünce insan duygulanıyor.
Tamam Salim. Hepimiz duygulandık. Bitti, tamam.
Devamlı duygulanır artık.
[KAPI ÇALAR] Teyzeniz de geldi. Tam olduk şimdi.
Geldim kız! Bak nasıl çarpıyor kapıyı!
<- Kıracaksın kapıyı deli kız!
Kuvvetini mi deniyorsun kapıda kız abla?
Ana! Eşeği nereye başlamış!
Çiçeklerimi yiyor kız!
Burada mı o sevimsiz kocan? Buradaysa hiç girmeyeyim.
Kapıdan Sadık'a hoş geldin diyeyim.
Kahveye gitti. Evde durmadı, inanabiliyor musun?
Daha ilk geceden kapıyı çarptı, gitti.
Bir afra tafra!
Dursaydı şaşardım. Gidecek tabii. Yüzü yok çocuğa.
- Bak giriyorum! Yalansa? - Kız girsene içeri. Neden yalan söyleyeyim?
- Bir sizi çekecektim kavga gürültü! - Girelim bakalım.
- Hoş geldin teyzeciğim. - Teyze ya öp bakayım elimi.
Herkes geldi, tam oldu şimdi.
Büyük teyze. En son gelecek tabii. Ağır misafir bu akşam.
Deniz, bak teyzenle tanış. Bu son.
Merhaba, memnun oldum.
Şu güzelliğe bak, canım!
En son ne zaman gördük biz bunu kız? El kadardı!
Sus kız! Otur! Dur anlatayım bari.
Denizciğim sen doğdun, baban iki üç sefer İzmir'e getirdi.
Bize göstermeye. İki üç sefer de biz İstanbul'a geldik.
Dedenden gizli hatırlıyorsun ya. Sakın ağzından kaçırma.
Biz seni ilk sefer görüyormuşuz gibi davran, tamam mı?
Neden dedemden gizli? Dedem bizi sevmiyor, değil mi?
Üzülme çocuğum. Deden olacak domuz, kimseyi sevmedi ömrü hayatında!
O kadar da abartma! Birinin babası, birinin dedesi, benim de kocam!
Çocuk sordu, ne yapacaktım? Bilsin her şeyi.
Tamam, neyse.
Tamam mı babaannesinin gülü? Dedeye söylemek yok.
Ben söyleyeceğim.
Söyle bakalım, ne oluyor! Kulaklarından tavana çivilerim...
...bir daha da indirmem ölene kadar.
Gülbeyaz yenge, sizi gördük ya dünya gözüyle bu evin içinde. Ölsem de gam yemem artık.
Yemin vermiştim ama, bakma Sadık geldi.
Köpeklere ekmek atarız, günah yazmaz Allah!
Kız Sakine! Kalkarsam yukarı! Koca kadın utanmıyor benimle dalga geçmeye.
Eee Sadık, anlat bakalım. Hangi rüzgar attı?
Gidecek misiniz hemen? Kalacak mısınız bir vakit?
Vallahi gelmek lazımdı be teyzeciğim. Deniz büyüdü, kocaman adam oldu.
O sizi, siz onu tanıyın, tanışın istedim.
- Haklısın. - Geç bile kaldınız.
Her şey güzel olacak Allah'ın izniyle.
Baban o senin evladım. Azıcık sen onu huyuna gideceksin azıcık o senin. Barışacaksınız artık!
Duy da inanma!
Sadık gider gitmesine de, Hüseyin Efendi ile azıcık zor.
Huysuz adam huysuz! Bak Sadık, sen de benim evladım sayılırsın.
Baktın olmadı burada, saniye durma! Kaç gel bana. Koca ev.
Sen de fiştikleme şimdi Gülbeyaz teyze!
Ben bir banyoya gidip geleyim.
Şimdi anlatayım ben sana küçük oğlan. Hepsini iyi belle de ona göre bil.
Ne var kız? Bilsin çocuk şeceremizi!
Şimdi bu senin dedenle biz küsüz.
Babaannenle ben kardeşiz ya, bizim mallar ortaktı.
Babamdan kalma.
Senin bu deden babaannenle evlenince zamanında benim iki sıra...
...ağacımı kendi bahçesine kattı. Benim hakkımdı! Tapusu var çarşaf gibi!
Gülbeyaz! Çürüse miydi mahsul he!
Her sene sana yollamıyor muyuz biz mahsulü?
Rahmetli kocan, sahip çıksaydı ağaçlara...
...gidip pişpirik oynayacağına kahvede.
<- Ölmüş adamın arkasından konuşma kız.
Mis gibi çarşafları da sereyim sana...
Sen bizim yer yataklarını biliyor musun bizim oğlan?
Mis gibi bir uyku çekeceksin şimdi. Hadi gel yat.
İyi ki misafirler gitti, değil mi Denizciğim?
Car car konuşup kafanızı şişirdiler oğlanın.
Hadi yat bakalım, sen yorgunsundur. Uyuyun.
Yarın akşam ben sana masal da anlatacağım. Tamam mı?
Yarın da kalacak mıyız burada?
- Anne, dışarıda konuşabilir miyiz? - Konuşuruz yavrum, konuşuruz.
Günler torbaya mı girdi? Hadi siz şimdi yorgunsunuz yatın, yarın konuşuruz.
- Anne, konuşmamız lazım. - Konuşacağız yavrum.
İlk geceden çocuğu yalnız bırakma, korkutma! Konuşuruz yarın.
İyi geceler, hadi Allah rahatlık versin.
Anne!
Hadi, gelmiyor musun yatmaya?
Geleceğim tabii ki. Gelmeyeceğiz mi, laf!
Ne oldu? Niye yatmadın yerinde?
Sert sert orası. Çarşaflar da sabunlu sabunlu kokuyor.
E daha iyi değil mi işte. Temiz temiz mis gibi.
- Hadi git yerinde yat Deniz. - Burada yatsam?
İyi, ben orada yatarım o zaman.
- Gitme baba! - Deniz, bırak!
Sen beni sevmiyorsun artık! Burada bırakmaya geldin, değil mi?
Ben yarın gideceğim. Trene binip gideceğim.
Fatma annenin yanına gideceğim. Sevmiyorum burayı ben.
Tamam tamam.
Eskiden yanında yatmaya gelince istiyordun. Şimdi sevmiyorsun tabii. Git diyorsun.
İçme şu zıkkımı odada, kokuyor her taraf.
Niye gelmiş bunlar? Söyledi mi sana bir şeyler?
Gelecek tabii. Evi burası onun!
Elin gavuru sanki. Evladın o senin Hüseyin Bey!
"Bunlar" diyor birde? El sanki!
Evlatlığını bilseydi o vakit.
Biz onu Ziraat okusun diye gönderdik İstanbul'a.
O ne yaptı? "Gazetecilik okuyacağım" dedi, anarşist oldu.
Bu mu evlat?
Bana bak! And olsun ki kavga edin, hele bir gitsinler bu evden senden ötürü...
...ben yemin verdim, gideceğim peşlerinden İstanbul'a.
Yum çeneni otur! Bu sefer ezdirmem bu çocuğu sana.
- And olsun ki boşarım seni bu yaştan sonra. - Deli deli konuşma be!
Konuşurum, hele bir davran. Nah Kur'an'a el basayım da gör.
Sadık hapse girdi çıktı duymadık bile.
1 yaşına gelene kadar torundan da haberimiz yoktu.
Ne küslükmüş bu be!
Düşman olsa çat diye çatlardı ortasından. Sütanne ellerinde büyüdü fakir.
- Nereye gidiyorsun gene? - Sigara içeceğim.
Zıkkım iç!
Hiçbir şey görmüyorsun, hiçbir şey duymuyorsun baba!
Dünyada ne oyunlar döndüğünün farkında bile değilsin.
- Sermayenin kölesi olmuşsun. - Hiçbir şeyin kölesi değilim ben!
Lafını bil de konuş.
Tabii, sen koskoca Hüseyin Ağasın, değil mi? Emrinde köleleri olan.
Terbiyesiz! Senin köle dediğin o adamların hepsi bizim insanımız.
Hangisinin sigortasını, şeyini eksik ettik.
Hangisini soframızdan ayrı tuttuk? Hiçbiri senin ettiğin bu nankörlüğü etmedi.
Sermaye diye diye düşman olduğun o bahçe, o mal mülk okutacak seni istanbul'da. Haberin var mı?
- İstemiyorum senin paranı, gönderme. - İsteyeceksin.
Ziraati bitireceksin, gelip çiftliğinin başına geçeceksin.
Benim bunca emeğim, bunca gayretim kimin için ha?
Deniz'in kahraman babası bir anda yok olmuştu.
Deniz anlamıştı. Kötü büyücü, babasını da o kuyuya atmıştı.
Deniz'i yakalayıp attıkları kuyuya.
Ne oldu? Uyumadın mı sen daha?
Hayır, tuvaletim var.
İyi. Hadi git gel o zaman.
Deniz! Ne dedik ama! Kocaman adamsın sen.
Arka avluya gitmeye korkuyorsan, bahçeye yap. Hadi fıydır gitsin.
Korkmuyorum. Bahçeye yapmam ben.
Burası başka ev de ondan.
Üff, tamam ya!
Kahraman Deniz babasına ne kadar cesur olduğunu kanıtlamak için...
...büyük avluya gitmeye karar verdi.
Gecenin bütün yaratıkları onu korkutmak için sözleşmişlerdi adeta.
Ama cesur bir çocuğu, hiçbir şey yolundan döndüremezdi.
Git yat yerine, hadi!
İşte benim gizli hazinem.
Bunların hepsi benim.
Ne oldu, yaptın mı?
Aşağıda gizli bir oda var. Kimsenin girmesini istemiyorlar.
He Deniz he! Hadi oğlum, hadi babacığım yat biraz uyu.
Hanım abla! Bir sabah kuşu yakalasak da kanadını, kolunu yolsak...
...atsak kazana, pişirsek de yesek.
- Nerede kız? Yakala da yiyelim. - Nah şuraya, kapının arkasına bir tane konmuş.
- Koş yakalayalım. - Koş.
Koştur koştur, kahvaltılık çıktı yiyiverelim. Yakala.
Ya babaanne ya! Yeter.
Sakine yeter kız, katıldı.
- Baban kalkmadı mı küçük oğlan? - Uyuyor daha.
Hasta mı ne? Erken kalkardı ya.
Yoldan geldi yorgun tabi. Ses etme uyusun az daha.
Gel bakayım.
Şu arkaya bir avluya gitsene biz kahvaltıyı hazırlayana kadar, büyük avluya...
...ha, atlara bak bakalım. Yemeklerini yediler mi? Hadi ama!
Hadi beraber gidelim, ha!
Bakalım, kahvaltısını yemeyen at varsa kulaklarını çekelim, ha?
Yürü yürü!
Koş koş koş, hadi!
Maşallah ağam. Hepsinin pabuçları sapasağlam.
Atlar pabuç giymez ki.
Giyer.
- Ama sen göremezsin. - Neden göremem?
- Anne, Deniz nerede? - Şşş! Gel gel.
Oradan göremezsin, gel yakından bak.
Hani?
Oradan da uzak. İyice gel bak.
İbrahim...
Gördün mü bak? Pabuçları bu işte. Nal bu.
- Bildin mi şimdi? - Hakikaten.
Demirden pabuçlar. Yapıştırıyor musunuz siz onları?
Komik oğlan. Yapıştırmak mı?
- Çiviyle çakıyoruz tırnağına. - Acımaz mı?
Acır mı hiç? Et yok orada, tırnak bu.
- Çakmazsanız n'olur? - Esas çakmazsak acır, ayağı taşa sürttüğünde.
[AT KİŞNER]
Korktun mu?
Erkek adam korkar mı öyle hiç atlardan?
Korkmadım da, birden böyle hırt yapınca ağzıyla.
Boş bulundu küçük oğlan.
- Adı var mı bunun? - Adı mı?
At işte, adı yok. Sen koy bakıyım adını.
- Hımm, Düldül olsun. - Yaşa be küçük oğlan.
Nereden buldun bu güzel adı?
Kitapta vardı, çizgi romanda. Red Kit'in atı.
- Düldül olsun mu? - Olsun, ya!
Sen, kitap mı seviyorsun okumayı?
Seviyorum. Atları da çok seviyorum.
Yaa atlar sevilmez mi hiç? Sen gel, ben sana hep sevdireyim atları.
- Teşekkür ederim, amca. - Amca mı?
Dedenim ben senin ya. Amca da neymiş!
Bir kere dede diyince kızdın ama.
Kızmam. Kızar mıyım hiç?
Sen de bana, ben kızmam.
Yarabbim çok şükür.
Babam deliriyor iyice.
Bu ne be? Yangın yerinden kaçar gibi.
Her vakit evi mi terk edecek bu adam oğlu geldi diye?
Çok üzülüyorum bunların haline ben çok.
Baba, nereye gidiyorsun baba?
O yeni gelen küçük oğlan kızdırdı dedemi.
- Gitsinler evimizden, istemiyoruz biz onları. - Ayıp çocuğum, denir mi hiç öyle?
Bana bak, otur bakayım. Vallahi gelirsem oraya çimdireceğim ha!
Heh, iyi oldu mu şimdi? Hadi bakayım ittireceksiniz yine.
- Bu niye durdu ki be? - Dedem bir kızdı, arabanın yanından geçerken...
...stop ettirdi motoru.
- O zaman ittireceğiz artık. Hadi bakalım. - Ben inmeyeceğim bana ne! Siz ittirin.
Salim, bıktım artık bu arabadan canıma yetti ha.
At şu dereye kurtulalım sen de ben de.
Dereye kadar giderse tabi. Oğlum ittiriver.
Hüseyin! İttir! Gel lan buraya, kopartacağım kulağını.
Kızım ittir, Hüseyin gel buraya!
Hanife'ler şimdi gelirler, eli kulaklarında.
Bak ne diyeceğim Sadık...
...diyorum ki bugün, Deniz'i de alalım şöyle bir dolaşalım.
Bağları bahçeleri görsün.
Sonra sen de çarşıya iner, arkadaşlarını görürsün.
- Seni sorup durmuşlar hep Salim'e. - Olur gideriz.
Sen bana ne diyecektin dün akşam?
Hiç, bir şey demeyecektim anne.
İyi iyi. Aklına gelince dersin. Al bakalım...
...afiyet olsun torunum.
Bak, iştahı açıldı. Şimdi yumurtanı da ye, yoksa "gak gak" küser yemezsen.
Gak gak gugak, yumurtam sıcak diyiverdi sabahleyin.
- Kraliçe tahtıyla geliyor! - Gülbeyaz teyzem geliyor.
Geldin mi teyzem? Dur ben alayım.
Hoş geldin teyze, hoş geldin.
Gidelim annem.
[ŞARKI SÖYLEMEYE BAŞLARLAR]
# Horozumu kaçırdılar
# Damdan dama uçurdular
# Suyuna da pilav pişirdiler
# Geh bili bili bili bili bil
# Benim çilli de horozum kayboldu
# Horozumun tüyü kara
# Sesi gider üsküdara
# Yumurtası 15 para
# Geh bili bili bili bili
Hoş geldin Hüseyin Ağa! Buyur geç bir çay söyleyeyim.
Hayırlı işler. İçmeyeyim sağ ol.
De bakayım Hüseyin Ağa ne diyeceksen. Bir haller gelmiş sana ya.
Ne haller gelecek be.
Pek bir alıcı gözle baktın etrafa. Dedim dükkânı kökünden alacak herhâlde.
Akıllara bak! Kıtipiyoz.
İyi madem, böyle bekleyelim akşama kadar.
Ufak oğlan kitabı alacaktım. Aha bunlardan, çizgili mi bunlar?
Çizgili çizgili. Hangisinden vereyim?
Bilmem, hepsinden ver işte birer tane.
Hayırdır Hüseyin Ağa? Senin torun pek okumaz ya bu kitapları.
- Öbürsüne alıyorum. - Ayşegül'e?
Kız ne yapsın bu kitapları be?
Öbürsüne be, öteki öbürsüne. Sana ne, sen baksana işine!
Kitap değil mi bu? Ne soruyorsun o kadar?
- Ne bağırıyorsun be? - Hadi al parayı şuradan.
Alırız iyi.
Paket etsene be. Elimde mi gideceğim böyle çocuk gibi?
- Rezil mi edeceksin sen beni? - Sararız iyi.
Kız insene o iskemlenin tepesinden. Nasıl yemek o öyle?
Üstüm kirleniyor. İyiyim ben, sen bak işine.
Kime çekti bu bilmem.
Anam rahmetli derdi "bunu ben doğurmadım...
...Komprador ailesinden evlat edindik" diye.
Gülbeyaz teyze leydi okullarında okudu zahir.
Aman, bok içinde badem.
Ben bademsem o bokta sen n'oluyorsun Nuran?
Çocukların yanında beni pis pis konuşturuyorsun.
- Teyzem; bok dedi. - Şşşt, ayıp!
Bu senin büyük teyzen azıcık çatlak, çocuğum.
- Neresi çatlak? - Kız Nuran, çocukları bana karşı kışkırtma.
Hadi çocuğum, siz azıcık gidin üzüm toplayıp gelin de yiyelim.
Tabi babaannenizin yüreği cız etmezse üzümleri koparttınız diye.
İki salkım üzüm koptu diye o Hüseyin Efendi, sabaha kadar uyumaz.
Dedeme söyleyeceğim. Seninle alay ediyor diyeceğim.
Söyle, üstüne bir de sütlü kahve söyle. Dedenden korkan, deden gibi olsun.
- Gülbeyaz teyze? - Ha benim canım!
- Senin adın neden Gülbeyaz? - Öyle koymuşlar da ondan.
Beyaz meyaz diyince, şaşırdı çocuk tabi.
Anam rahmetli, esmer kadınmış.
Beyaz kızları olsun istemiş, biz annemize çekmişiz.
Esasında o kadar da değiliz. Azıcık güneşten yanıyoruz ya buralarda, ondan.
Tabii tabii.
Bak Nuran, geberteceğim ben bunu. Yolacağım saçını artık, söylemedi deme.
- Sus kız sen de. - Koca kadın, utanmıyor.
Anne, biz Salim'le çarşıya iniyoruz. Kahveye falan gideriz, arkadaşları görürüz.
İyi hadi, doydunuz mu?
Deniz, sen burada kal olur mu oğlum? Babaannenlerle oynarsınız.
Tamam.
- Akşama görüşürüz, tamam mı? - Baba, kitap da alsana.
Olur. Hadi Salim gidelim.
Hadi gidelim Sadık. Arkadaşlar çok sevinecek seni görünce.
[ÖKSÜRÜR]
Fena öksürdün be Sadık.
Hasta mı oldu diyeceğim de, ne bu böyle yaz günü?
Yok bir şey.
- Abi. - Abisinin gülü.
- Şu ağacı hatırlıyor musun? - Hatırlamam mı.
Bir akşam babama kızmıştın da, ta tepesine kadar tırmanmıştın.
Sabaha kadar da inmemiştin.
Ben de tırmanamadım ki seni indireyim. Maymun gibi ağaçlara tırmanırdın sen.
- Abi. - Söyle abisinin gülü.
Sen bu dünyada tanıdığım en güzel insanlardan birisin.
Hep böyle kal olur mu? Seni çok seviyorum.
Deme öyle be, duygulanıyor insan.
- Allah'a şükür mutluyuz değil mi Sadık? - Mutluyuz abi.
Allah bozmasın Sadık.
Bak baban sen kadardı...
...buralarda koşturup dururdu, asmaları sulardı.
- Hortumla mı? - Hortumla olur mu hiç.
Bak sen bunları görüyor musun? Su yolu deriz biz bunlara.
Buralardan akıtırsın suyu, ondan sonra dağıtırsın çapayla...
...su bütün öbür taraflara gider hep.
Küçüktü, buralarda koşup büyüdü hep.
- Sen kadardı. - Benim kadar mıydı?
Keşke ben babamı benim kadar iken görebilseydim.
Olur mu hiç, eskidendi o.
Böyle bir zaman makinesi olsa babaanne, düğmesine bassak...
...babamın küçüklüğüne dönüp onu görebilsek; ne güzel olurdu değil mi?
Olurdu tabii, olmaz mı hiç. Biz de gençleşirdik öyle mi?
Ha hay, ufal da cebime gir. Bu yaşta gençliklere mi özendin sen haspam?
Aa, ben gencim, sen kendine bak.
Koca kadın oldun hâlâ 10 yıl evvelki entarileri giyiyorsun...
...yaşım belli olmasın diye.
Hadi gidin, kahveye gidin, biz de geliyoruz.
- Hadi orada görüşürüz. - Hadi görüşürüz.
- Şuradan Deniz'in kitaplarını alalım. - Dönerken alırız?
Gazete falan da alırız. Unutursam şimdi çok kızar bana yoksa.
- Çocuklar seviliyor değil mi Sadık? - Sevilmez mi abi.
Ben benimkileri çok seviyorum. Seninkini de seviyorum.
Amcasıyım ben onun, baba yarısı değil mi Sadık?
Tabii abi.
Kolay gelsin Mustafa, bak Sadık geldi.
Ya gitti ya Sadık, hoş geldin be. Hangi rüzgar attı?
Merhaba Mustafa.
Hay be, demek ondan dedi Hüseyin Ağa "öbürüne, öbürüne" diye.
Ulen Sadık, görüyor musun sen? Senin oğlana kitap aldı buradan demek ki.
Ne bileyim ben, kitap diyince anlamadım önce tabi.
- Babam kitap mı aldı? - He ya, Tommiks, Texas, hem de yığınla.
Torunaymış dedi.
Babam kitap almış senin oğlana, duyuyor musun Sadık?
E iyi, gaçalım madem biz o zaman.
Bak duydun mu bizim gibi gonuştu?
Diyorum ama ben sana, aslını inkar etmez Sadık.
- Hayırlı işler Mustafa. - Hadi bakalım.
- Afiyet olsun Hüseyin Ağa. - Sağ ol.
Sadık gelmiş, gözün aydın.
- Nerede gördün? - Bizim koca çınarın orada.
Kahveye geliyoruz dediler, siz Salim'le gidin dediler bize.
Doğru azıcık çıkacaklarmış sizleri görsünler diye, sabah demişti evde.
Ee, kaçıyor musun sen Hüseyin Ağa?
Nereye gidiyorsun Hüseyin usta? Daha bitmedi nargilen.
İşim var. Acı olmuş nargilen.
Ucuzundan mı alıyorsun ne. Saman içiyormuşum gibi oldu.
Güle güle Hüseyin Ağa. Güle güle Hüseyin Ağa.
- Ulen... - Dur baba.
Deniz'e kitap almışsın bugün, teşekkür ederim.
- İstedi çocuk aldım. - İyi etmişsin.
İyi, çekil yolumdan git işine.
- İşim yok baba, işten ayrıldım ben. - Neden buraya geldiğin anlaşıldı o vakit.
Hadi gel, biz kahveye gidelim.
Birgül?
Bugün dayak yeme günümüz belli.
Niye öyle dedin ki sen şimdi?
Yok bir şey, hadi.
Öldük artık, hadi gidin öte yanda oynayın, kafamız şişti.
Oldu mu şimdi olanlar, hani bu saatte gelmezdi Hüseyin Efendi?
Size uydum da geldim buraya çay içmeye, Allah'ın cezaları.
Ne bileyim abla, erken geleceği tutmuş.
Ah Nuran ah kız, muhatap ediyorsun beni bu sevimsizle.
Ben geldim diye mi kaçıyorsun kız, otursana.
Söyle kocana çocuklar geldi diye geldim ben buraya.
Yoksa birtakım insanların yüzünü şeytan görsün.
- İyi abla, söyleriz tamam. - Allah Allah.
- Deve kini dedikleri bu olsa gerek. - Aman söyleyene de bak, tuzlayayım da kokma.
Seni gören de yedi düvelle barışık sanacak.
- Baba çay dökeyim mi? - İstemez kızım. Sen de, bu sıcakta.
- Nerede bizim bu yeni oğlan. - Oynuyorlar, arka bahçede.
Hüseyin ile pek bir anlaştılar.
Ne o? Ne aldın?
Bir iki öteberi.
Sen bu odaya hiç girdin mi Hüseyin? İçeride hazineler var değil mi?
Dedem kızar, bırak kurcalama.
<- Şşşt, ne oluyor orada?
Bir daha bu odanın kapısına yanaşırsan...
...külahları değişiriz seninle. Duydun mu? - Neyi değişiriz?
- Ben sana kızarım demek. - İçeride ne var?
Canavar gibi köpekler var, yerler seni sonra.
Sana bir hediye aldım, bak burada.
Ama akşama kadar açılmayacak, cezalısın. Oldu mu şimdi?
Bir daha burayı kurcalamak yok.
- Tamam. - Hadi gel bakalım şimdi.
Koca oğlan koca oğlan, gel bakalım.
Hey maşallah, iştaha bak be.
Namussuz kerhaneci seni.
Durgun durgun geldi bana Sadık. Bir sıkıntısı mı var?
Biliyorum ben onun sıkıntısını, işten çıkmış.
Ne vakit konuştunuz? Sana mı dedi?
Arkadaş arıyorum, arkadaş arıyorum.
Hee, çarşıda gördüm.
Hanım abla, ön avluda çiçekler solmuş Nuran abla neden acaba?
Suluyorum ediyorum ama...
Aa ne bileyim ben. Bahçeyi ilaçladık ya...
...rüzgardan uçup da çiçeklere mi geldi ne. - Şaşılacak şey.
Arkadaş arıyorum, arkadaş arıyorum.
Torunum, gel bakalım azıcık.
Bak bakalım beğenecek misin.
Aa dedem Tommiks, Texas almış, hem de hepsinden.
Bir kere öpersen veririm.
Gel bakalım, beraber okuyalım.
Heh, şimdi buldun arkadaşını. Boşuna arıyormuşsun oralarda.
Ulen bunların yazıları da pek ufakmış be.
- Ben sana okuyayım mı bağırarak? - Hadi oku bakalım.
Ellerine sağlık. Gel Cemal abi, otur şöyle.
Durgun gördüm seni biraz.
Haklısın, biraz.
Böyle şehirden indim köye midir? Yabancılaşma mıdır? Nedir?
Öyle deme inanmam, buralar senin memleketin.
Memleket, ev, yurt...
Bugünlerde bunların anlamını bir kere daha düşünür oldum Özkan.
Ben, bu memleket için savaştığımı düşünürdüm.
Ama bu, memleketin umrunda bile değildi.
Bugünlerde çok insan böyle düşünür oldu galiba.
Hatırlıyor musun? Buralardan gitmenin hayalini kurardık seninle.
Sen gittin, ben yapamadım.
Sana bir soru soracağım Sadık, sen hiç olmazsa denedin.
Denemeye korkmuş biri için, çok şey kaybettin diyebilir misin?
Gerçekten merak ettiğim için soruyorum, herhangi bir mecazi anlam falan yok altında.
Bütün bu olanlardan sonra, sana bir şans daha verilseydi...
...yine gider miydin, yoksa kalır mıydın? - Bilmem, şey derdim herhâlde...
Sahip olduklarımı yanımda götürebilmeyi dilerdim ya da oradakileri buraya getirebilmeyi.
En kötüsü de ne biliyor musun Özkan? Arada kalmak.
- Ben ne gidebildim, ne de kalabildim. - Ne konuşuyor lan bunlar böyle bıdı bıdı.
Ee okumuş adam bunlar, muhabbetleri bizi açmaz.
Hadi bakalım enteller, hadi bakalım.
Afiyet olsun.
# Yaş otuzbeş, yolun yarısı eder.
# Dante gibi, ortasındayız ömrün.
# Delikanlı çağımızdaki cevher,
# Gözünün yaşına bakmadan gider.
Geç kaldınız, hadi hemen git yat.
Kahve yapayım mı sana? Salim gitti mi eve?
Anne.
Ne?
Deniz'i de al abimlere git bu gece.
Tüh, keşke göndermeseydim, sizi götürürdü.
Ne diyorsun sen be?
Anne ne olur bu gece Deniz'i al, abimlere gidin.
Babamla konuşacağız, büyük ihtimalle de kavga edeceğiz.
Baba, konuştuklarımızın hepsini duydun biliyorum.
Konuşmamız lazım.
Buraya senden özür dilemeye gelmedim, özür dilenecek bir şey yapmadım çünkü.
Birbirimizi affedelim zırvalıklarına falan da girmeyeceğim.
Büyük avludayım, giyin gel.
Bu çok önemli.
Konuşmamız lazım.
İbrahim abi.
- Sadık, kötü bir şey mi var? - Yok, anneme yardım etsene traktörün yanında.
Sen traktörün oraya git.
<- Sen dur hele.
İbrahim amca nereye gidiyoruz?
Salim amcanlara Deniz, bu gece orada kalacaksın sen.
- Neden? Babam nerede? - O da oradaymış.
Herkes orada kalacak bu akşam.
Yatılı misafirmişsiniz.
Korkma Deniz korkma, misafirliğe gidiyoruz, korkma.
Çok saçma. İbrahim amca ben galiba rüya görüyorum.
He ya, rüya görüyorsun.
Korkma Deniz, korkma. Korkma Deniz, korkma.
Deniz hiçbir şeyden korkmuyordu.
Nene Hatun ve torunu Onbaşı İbrahim ile birlikte...
...düşman mevzilerinden cesurca geçtiler.
Onlar kahramandılar, Kurtuluş Savaşı'nın süper kahramanları.
Korkma.
- İyi akşamlar baba. - Ne akşamı?
Senin saatten haberin yok galiba.
- Sabah oldu. - Affedersin, ters bir zaman oldu.
Sadık senin her işlerin, her zamanların ters.
Baba ne olur kavga etmeyelim. Bunu çok yaptık zamanında hiçbir şey olmuyor.
Hiçbir şey değişmiyor, sen de gördün.
Konuşmamız gereken şeyler var.
Sigara?
İçmem ondan, öksürtüyor değiştirince.
Baba buraya niye geldiğimi bilmiyorsunuz.
Aslında bir nedeni de olmamalıydı, öylesine çıkıp gelivermeliydim.
Ama olmadı.
Ben... Adım Sadık, abiminki Salim.
Ne olmuş benimki de Hüseyin, Allah Allah.
Neden bu isimleri koydun bize baba?
Bu kadar mı korktun ta en başından beri bizden?
Bu kadar mı yön vermek istedin hayatımıza, bize?
Ben kendi yolumu bulmak isteyince de...
Senin yol dediğin...
Biz seni Ziraat okuyasın diye gönderdik İstanbul'a, anarşist olasın diye değil.
Heh, tam da ben bunu diyordum işte baba.
Beni okumaya gönderdin değil mi? Ziraat fakültesine.
Başka tercih yok.
Okuyup mühendis olacaksın, çiftliğin başına geçeceksin...
...burada kalıp Birgül ile evleneceksin.
Hayatımı, okulumu, her şeyimi sen seçtin.
Ben bundan nefret ettim, biliyor musun baba?
Bencilsin diyorsun bana, öyle mi?
Birgül dedin ya...
...sen gittikten sonra o kızın hâli nice oldu bunu hiç düşündün mü?
Kaç yıl durmadı kızın gözyaşı senden ötürü.
Bana bencil diyene bak, git işine.
Bana gittin diyorsun ama baba; ben gitmedim, gidemedim.
Kalamadım da ama.
Evim nerede bilemedim.
Çünkü aklımın bir tarafında, bir köşesinde hep sen vardın.
>- Seninle bu... Bu olmamışlık, bu küslük.
İnsanın dönebileceği bir evinin olmaması ne demek biliyor musun baba?
Elimi neye attıysam kurudu. Karım öldü.
Bir zamanlar aynı yola başkoyduğum arkadaşlarım reklam şirketlerinde...
...iktidar borazanı çalan gazetelerde acıyıp bana iş verdiler.
Köpeğe kemik atar gibi.
Kendilerini temizlemek, ruhlarını temize çıkarmak için.
Dur...
Konu bu değildi, ben başka bir şey diyordum.
Ha tamam, ev diyordum.
Baba buraya niye geldim biliyor musun?
Deniz'e bir oda ver, onu yanına al.
Burada büyüsün, bir evi olsun.
Gidecek başka hiçbir yeri yok.
Gördün mü evlat ne demek? Zor geldi, değil mi?
Bakamıyorsun, değil mi çocuğa?
Gördün mü evlat ne demek?
Gördüm baba, görmem mi hiç.
Peki sen bir çocuğun büyüdüğünü görememek ne demek, onu bildin mi?
Hiç bilir misin bu duyguyu?
Hayat devam edecek...
...birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın.
Yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin.
Sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken, dinleyemeyeceksin.
Bunlar kolay, alışır insan...
Ama onu büyürken izleyememek, yanında olamamak...
...ilk kız arkadaşını göremeyecek olmak.
Baba...
...yüreğim yangın yeri gibi biliyor musun?
Gözü arkada kalmak böyle bir şey galiba.
Kaç gündür onu itmek istiyorum bana sarılınca.
Beni sevmesin diye kaç gündür uğraşıyorum ama yapamıyorum.
Onun hayatında yutkunamadığı bir yumru olacağım için de kendimden nefret ediyorum.
Ona bir oda ver baba.
Bir evi olsun, ama zaman zaman da çıkıp gidebileceği bir ev.
Ona söylemek istediğim o kadar çok şey var ki...
Sen söyle ona baba.
Ona de ki...
Sadık?
Sadık!
Sadık! Sadık!
Oğlum ne oldu, evladım. Sadık kendine gel.
Sakine!
Sadık, Sadık oğlum.
Sakine! Neredesiniz yahu?
- Amanın ne oldu? - Düştü, birden yere düştü.
Oğlum dayan, ben geliyorum, dayan.
Dayan oğlum. Dayan!
- Gel ablacığım. - Ne oldunuz kız? Nerede Sadık?
- Odaya aldılar. - Babam doktorla konuşuyor.
Yormayın dedi doktor. Az sonra alacaklarmış bizi yanına.
Tüpe bağladılar, oksijen veriyorlarmış.
Neymiş peki? Ne dediler?
Bilmiyoruz ablacığım öğreneceğiz biz de işte, otur.
Aaa Salim gel bakalım, gel gel.
Hemen olur mu öyle? Yoktur kötü bir şey.
Koyverme kendini, koyverme.
- Nerede çocuklar? - Sakine ile evde kaldılar.
Demedik biz de bir şey. Şehire iniyoruz dedik, alışveriş edeceğiz dedik.
Anladı sanırım kötü bir şey olduğunu ama yine de demedi bir şey.
Hüseyin?
Aşağı çaycının oraya inelim de orada konuşalım, burada anlatılacak şey değil.
- Anlat Hüseyin bekleyemem oraya kadar. - Dur be kafamı karıştırma benim.
Bir dolu şey söyledi adam, kafayı toparlayayım azıcık.
- Geçmiş olsun Hüseyin Efendi. - Sağ ol Gülbeyaz.
Sadık buraya gelirken zaten bir dosyayla gelmiş...
...doktor raporu gibi. Onu verdi, cebinden bize.
Cebine koymuş, cebinde duruyormuş.
Bunu hapishaneye atmışlar ya...
...ihtilalde Deniz doğuberesi yani.
Orada marazlanmış.
Doktor işkenceden dedi, hapislik şartlarından dedi.
Ciğerleri su toplamış.
İyileşmiş ama bir iki sene evvel yeniden nüksetmiş. Ödem yapmış.
Ciğerin biri gitmiş zaten.
Öbürsüne de... Zaten orada, İstanbul'da tedavi görüyormuş Sadık.
İlaç milaç kullanıyormuş.
Durum bu.
Elimizden geleni yapacağız diyor doktor.
Ama durum kötü diyor.
Hazırlanın diyor.
<- Salim kendine gel çocuğum. Bak ufacık oğlu var.
Onun yanında böyle edersen karışmam ha. Toparla kendini azıcık. Ayıp oğlum.
Nasıl toparlayım baba be. Kardeşim ölüyor burada benim. Sen ne diyorsun bana?
Ne iyi ettin de geldin Fatma Hanım.
Çocuk da Sadık da hep seni sorup dururlardı.
Daha önce gelecektim de çocukları köye ablamın yanına anca gönderebildim.
Aslında büyüdüler. Kurtardılar kendilerini ya.
- Memleket neresi sizin Fatma Hanım? - Kayseri bizim.
Bir kısım hısım akraba hâlâ orada.
Hep dağıldık sorma. Kimimiz İstanbul'da kimimiz burada.
Hep öyle hep. Ne yapacaksın?
Hadi baba geç onları geç.
- Dur be oğlum acele ettirme. - Ayağıma basıyorsun be.
- Ne vuruyorsun be. - Çocuklar babanıza kaza yaptıracaksınız.
Ay yeter gari. Bana bak durdur arabayı Salim. İndirelim şunları atıverelim dereye kurtulalım.
Çocuklar kudurmayın gari.
Aay! Yangın var diye bağıracağım gari. Ay Hüseyin Efendinin arabasıyla gitseydim daha iyiydi.
Ay, ter içinde kaldım. Sakine Hanım, sizde de ne mâbad varmış ama maşallah.
- Yayıldıkça yayıldınız. Gitsene azıcık öte. - Çocuklar itiyor. Ne yapayım?
Salim, durdur arabayı.
- Ne oldu niye durduk? - Yürüsene oğlum.
Ne bileyim. Herkes birden dur deyince.
Yürü oğlum yürü.
Hayret pek uslular bugün. Ayşegül, Hüseyin len ne oldu?
Hele bir çıtları çıksın. Burada bu kadar doktor var. Yerler kıçlarına iğneyi.
İğneciyle korkuttuk.
Hadi biz azıcık çıkalım da hava alalım. Hadi çocuğum.
Sıcak oluyor mu oğlum?
- Yok iyi. - Akşamları iyi oluyor, iyi uyunuyor.
- Esiyor birazcık bu taraf. - Siz de mi burada kalıyorsunuz?
Azıcık ben kalıyorum, azıcıkta anası. İdare ediyoruz işte.
Sadık, evden istediklerin.
Teşekkür ederim Fatma abla. Şu çekmeceye koyuver.
Fatma Hanım bizimle kalacak değil mi Deniz? Salmayacağız onu İstanbul'a.
Çok isterdim de kalamam. Okullar açılacak. İşlerimiz var.
- Okulların açılmasına daha çok var. - Var daha var, kalın.
Baba, ben burada okula yazılacakmışım öyle mi?
Evet Deniz? Bu kötü mü sence oğlum?
Yoo, daha güzel. Hem sen o zamana kadar iyileşirsin de.
Okulların açılmasına daha bir ay var değil mi?
Evet ama, iyileşirsin değil mi?
İyileşirim tabii babacığım.
Yengem de güzelmiş be Sadık. Allah rahmet eylesin.
Aaa, küçücük Deniz.
Anaaa! Bize bak. Sen bunu İstanbul'a mı götürmüştün?
Ben de nerede bu resim diyorum.
İlk geldiniz ya siz hani. Hani bağa gitmiştik
Deniz demiş ki; keşke babamı bu bağlarda gezerken görseydim demiş.
Bir zaman makinesi olsa demiş. Düğmesine basacakmış da.
Bak kerataya neler uyduruyor.
- Salim, git şu aşağıdan su getir bana. - Su var burada. Ben doldurayım baba.
- Ben aşağıdan istiyorum. - O da su bu da su değil mi baba? Hepsi aynı bunların.
Abi, sen suyu aşağıdan al gel. Hadi.
Sadık. Hani bir ara bir şey dedin sen bana. Deniz'den ötürü.
Dedin ya ona söyleyemediğim şeyler var diye.
İşte benim de sana diyemediğim şeyler var.
Ben konuşmayı bilemem.
Sen benim oğlumsun.
Canımdan öte cansın.
Bu kadar diyeceğim. Gerisini sen anlayıver gari.
Anladım baba. Çok iyi anladım.
Birde bir şey dedin; keşke beni böyle görmeseydi, yatakta.
Hep böyle hatırlayacak diye.
Korkma!
Evlatlar, babalarını hep hatırlamak istedikleri gibi hatırlarlar.
Öyle değil mi Sadık?
Hayırlı sabahlar olsun kızım.
Hayırlı sabahlar Hüseyin abi.
Kocan evde mi?
Yok İzmir'e gittiler. Bahçe ilaçlanacak ya bizim. Ziraat’a diye çıktılar.
- Akşama kadar dönemezler o zaman değil mi? - E anca.
Bir maruzatım olacaktı senden ötürü.
Aç bakayım.
- Abiciğim ben yerim bıraksana sen. - Ne bırakacağım be.
Kendin yemiyorsun sonra. Aldatıyorsun insanı.
O kocaman hemşire var ya, şişman. Kızıyor bize sonra, yemiyor bu yemeğini diyor.
Aç bakayım.
Sadık, bir misafirin var.
Birgül.
Geçmiş olsun Sadık.
Hadi azıcık bahçeye çıkın siz. Hava alın.
Yok baba. Önce çorbasını içecek. Hemşire kızıyor bize sonra. Şişman.
Kocaman aç bakayım.
Hani ben ilkokuldaydım da sen orta sondaydın ya.
Ben Yerli Malı Haftası diye üzümlü kurabiye yapmıştım evde.
Okula götürüyordum.
Sabah yolumu kestin de içinden aldın bir tane. Çok beğenmiştin.
- Annen yapmıştır diye de inanmamıştın. - Eee?
İşte ondan getirdim sana. Bak bakalım, hatırlayacak mısın tadını?
Hiç unutmadım ki.
Unutmadın değil mi? Ben de.
- Hiç değişmemişsin Birgül. - Değiştik be Sadık.
İnsan değişmez mi?
- Mehmet'le evlenmişsin ha. - Öyle oldu.
Evleneceğiz tabii ya. Evlenmez mi insan?
Senin hanımı duyduk çok üzüldük.
Aferin ama Sadık. Çok takdir ettik biz seni.
Bir başına büyüttün ettin çocuğu oralarda. Kimseye müdana etmedin.
Seninkiler iki taneymiş ha?
Ya. Ellerinden öperler.
Ellerine sağlık. Çok güzel olmuş. Buraya gelirken hemen bunu mu yaptın alelacele?
Yok evde vardı. Oğlanlar seviyor benim.
Oğlanlardan birinin adını Sadık koyayım dedim.
Mehmet anlar da kızar diye korktum.
Caner koyduk adını, ama ben içimden hep Sadık derim ona.
Bunu bilesin.
Birgül, affettin değil mi beni?
Affettim tabi Sadık. Affetmez mi insan?
[MÜZİK BAŞLAR]
[AĞLAMA SESLERİ]
Arabalar geliyor, ne yapsak acaba?
Ağlayacaklar mağlayacaklar şimdi. Sen çocuğu götürsen mi acaba?
Yok yapmazlar o kadar çocukların yanında.
Deniz, agayıklıkta kargı kesip at yapayım size. Olur mu?
Hadi çocuklar siz de. Hadi Birgül ablası.
Burada duraydım böyle...
...tam burada.
Böyle kollarımı açaydım iki yana.
Tutaydım onu.
Tutaydım onu ben.
Gitme diyeydim. Gitme Sadık.
15 sene evvelsi...
...duraydım böyle Nuran. Tutaydım Sadığımı.
Hüseyin, indir kollarını.
Hüseyin kurban olayım, topla kendini.
Sarılaydım böyle evladıma...
...gitme diyeydim.
- Yapma, bak herkes bize bakıyor. - Hüseyin. Hüseyin topla kendini.
Başımızda babamız sen kaldın bir tek. Bak el kadar torunumuz var.
Yapma Hüseyin. Hüseyin topla kendini.
Gitmezdi o vakit.
Kalırdı...
Ağzım dilim lal olaydı. Git diyen dilim kopaydı.
Benim yüzümden! Benim yüzümden!
Yapma Hüseyin amca.
Benim yüzümden!
Sadık! Sadık!
- Tutamadım! - Hüseyin amca topla kendini.
Hüseyin Efendi!
Kalk bakayım ayağa! Kalk!
Hüseyin Efendi!
Aç bakayım kollarını. Aç kollarını.
- Abla kız delirdin mi? - Karışma Sen!
Yürü bakayım!
- Teyze. - Yürü!
Koş Salim. Yık geç babanı.
Yıkmazsan kafanı kırarım senin. Yık babanı geç.
Yoksa baban ömür billah düzelmez.
Hüseyin Efendi! Durdur onu.
Baba!
Geliyorum baba, kaç önümden.
Görüyor musun Hüseyin Efendi? Gideceğim diyen adamın önünde dağ olsa duramaz.
Anaa! Salim.
Koştun bitti tamam! Geri dön len Salim!
Aboo! Nereye gidiyor. Çocuklar yetişin!
[MÜZİK BAŞLAR]
Aman kodyası da ne yakıştı çocuğuma. Bak dedesi.
- Yakasını da takalım. - Dur kızım kıpraşma.
- Çok sıktın saçımı kız anne of. - E güzel olacaksın ya.
- Maşallah, şunların güzelliklerine bak. - Mendillerinizi de cebinize koyalım da...
...sümüklü çocuk demesinler size.
Bunlar Gülbeyaz teyzenizin ilk okul günü hediyesi.
Okulun ilk günü diyorum yani.
İlk okul günü deyince, ilkokul gibi oldu da.
Okulun ilk günü diyorum yani... Aman ne diyorum ben be. Şaşırttınız beni de.
Gülbeyaz teyze! Dedem para verdi bize sen mendil veriyorsun.
Biz deden kadar zengin değiliz çocuğum.
Tabii benim kadar değil. Karun kadar zenginim diyecekti teyzeniz de...
...yine şaşırdı herhâlde.
- Hüseyin Efendi! - Karun kim?
Teyzenizin cebinde akrep var ya, elini sokar diye korkmuştur.
Bak Nuran sen de gülüyorsun. Çocukların ilk okul günü hatırına geldim.
- Vallahi toptan ayağımı keserim, o olur. - Vallahi gülmedim abla, gözüm seğirtti ondan.
Hadi hadi, daha resim çektireceğiz. İbrahim abi sen çekiverir misin?
Torunlar gelin bakayım siz benim kucağıma.
İki tarak vursaydık kafamıza, püsküllü çıkacağız.
- Aman anne iyisin. - Kız abla gelsene buraya.
- Siz çekinin. - Ay çocuk gibi bu da.
Çekiyorum.
- Baba be Karun kim diyorum. - Ne bileyim ben kızım.
- Padişahlardan biridir herhâlde. - Nasıl torun?
Nasıl olsun abla? Alışacağız işte gari.
Hüseyin tut kardeşinin elini.
Yanında hokkabazlık edip duruyoruz üzülmesin diye.
Bir aydır 3 kelime, 5 kelime konuştu her gün.
Ağlasa bağırsa, zehirini dökse rahatlayacak sanki.
Yuvasından düşmüş kuş gibi. Korkuyoruz bir şey demeye.
Psikolojik bir şey dediler, kapandı küstü içine.
Evladıma mı yanayım ona mı yanayım bilemedim.
Gel bakayım Denizciğim.
- Deniz! Yavrum! - Torunum!
- Ne oldu? - Ne oldu kuzum?
Ne oldu?
Babamı çok özledim.
Bak Deniz üzülme gari. Biz varız. Arkadaşların var.
Hüseyin var, Ayşegül var.
Büyük teyzen var. İbrahim amcan var. Sakina var. Hanife yengen.
Salim amcan.
Hepimiz buradayız.
Bugün okula gitmeyiver. İlk gün zaten.
Hocalar ödev vermez.
Bak okulda da yeni arkadaşların olacak. Onlar seni çok sevecek.
Daha neler neler.
Bak buralarda atlar var.
Traktöre de bineriz. Hem sana sürmesini de öğretirim.
Bak insanlar ölmez biliyor musun?
Allah baba onu yanına alır.
Hani biz öldü deriz ya...
...onlar göklerde bizi bekler aslında.
- Değil mi dedesi? - Tabii ya.
Sonra bir gün. Hepimiz oralarda buluşacağız.
Baban da olacak.
Hepimiz oralarda olacağız.
Sonra ta gökyüzünden aşağı bakacağız.
Yalan söylüyorsun. Kimse uçmayacak.
Canım kanatlı kanatlı uçmayacağız ya. Benim dediğim başka türlüsü.
Niye yalan söyleyelim canım. Aaa inanmıyor bize.
Hani biz seninle bir kitap okumuştuk. Çizgili roman diyorsun ya sen.
Adam uçuyordu hani kuş misali. Ona da mı inanmıyorsun? Neydi onun adı?
Süpermen mi?
He ya. Baban Süpermen oldu gari.
- Göklerde uçuyor. - İnsin yere bana ne.
Uçmasın. Ben onu burada istiyorum.
Gel o zaman. Ben sana göstereyim madem babanı.
- Dede gizli odaya girdik. - He ya. Dur bakayım şurada, karanlık. Çarparsın bir yerini sonra.
Bak şimdi Deniz. Biz çok eskiden, buradan bir komşumuz Almanya'ya çalışmaya gitti.
Osman'dı adı.
Bak, sen gördün mü bunu?
- Aaa, film makinesi. - He ya film var.
Şimdi seyredelim de bak.
Hah işte deden o adama ısmarladı, bunu getirsin bize diye.
Osman amcan da tam tekmil bir yaz günü bütün bunları getirdi.
Deden bununla hepimizi çekti vakt-i zamanında.
Bak böyle işte.
Ben eskiden rejisördüm rejisör.
Hadi bakayım başlıyor film. Bilet aldınız mı bilet.
- Var mı paranız? - Var. Hem de çok.
Sen verdin ya biraz evvel. Bize iki kişi.
Aaa verme kandırıyor bizi.
Aa, rejisör dedesi bizden de para alma gari sende.
İyi bakalım bu seferlik bedava olsun.
- Bundan para alacağım ama. - Hadi be sende.
- Aaa kız gitmediniz mi siz de? - Gidemedik.
Bunlar döneceğiz dediler yolda.
- Aaa film makinesi. - Geçin hadi geçin. Kapıda durmayın öyle.
Hadi oturun, oturun.
[MÜZİK BAŞLAR]
Aaa babamın küçüklüğü.
Hişştt.
Hem sessiz film, hem de hişşt diyorsunuz.
Hişştt.
Baba!
Al bu senin olsun. Sakın kimseye söyleme ama tamam mı?
Film çekersin bununla.
- Baba. - Babacığım.
Bunun içinden mi çıktın?
- Okula başladın mı? - Evet, sen gördün mü?
- Babaannem bizi gördüğünü söylüyor. - Evet.
Önlüğün çok yakışmıştı. Dün yine çok yakışıklıydın.
- Burada mıydın? - Evet.
Baba ben yine hayal mi görüyorum?
Öyle olsa bile ne farkeder? Böylesi daha güzel değil mi?
Peki o zaman neden Süpermen değilsin?
Çünkü sen artık büyüyorsun Deniz.
İnsan büyüyünce hayalleri küçülür mü?
Seni bir daha göremeyeceğim, değil mi?
İstersen görmeye devam edebilirsin.
Evet, belki hiçbiri şu andaki kadar gerçek olmayabilir.
Çünkü sen onları kendi kafanda yarattığını bileceksin.
Ama o zaman daha güzel bir şey olabilir belki?
Onlara istediğin gibi yön verebilirsin.
Gerçek olmasına çalışırsın.
- Bu büyümek demek, değil mi? - Evet yakışıklı. Bu büyümek demek.
- Keşke büyümesem. - Neden?
- Çünkü seni bir daha göremem. - Büyüyeceksin Deniz. Büyümek zorundasın.
Büyüdüğünde beni görmeye ihtiyacın olmayacak. Bana ihtiyacın olmayacak.
Yağmur yağacak. Hadi sen eve gir artık.
Sen ıslanacak mısın?
Hayır, ıslanmayacağım ve hep mutlu olacağım. Çünkü senin bir evin var yakışıklı.
Gidiyor musun?
Bak, gel seninle bir oyun oynayalım.
Daya kamerayı gözüne benim yürüyüşümü çek hadi.
İçinde o makarasından yok ki.
Var. Sen bilmiyorsun. Ben koydum. Hadi çek bakalım.
Hoşça kal baba.
Deniz babasıyla vedalaşırken ona bir söz verdi.
Artık büyüyecek ve hiç ağlamayacaktı.
Çünkü onun göklerde uçmasa da, süper kahraman bir babası vardı.
Deniz süper kahramanın gitmesine izin verdi, çünkü yeni maceralar onu bekliyordu.
Bu mutlu sonla biten hikâyelerde hep başkalarına anlatılmalıydı.